pełna charakterystyka opłaty, stawki opłaty, katalog zwolnień przedmiotowych
ujednolicony tekst ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (pdf) - Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.
opłata targowa w Polsce
opłata targowa na przykładzie gminy Wrocław - uchwała NR VIII/163/03
wyjaśnienia Ministerstwa Finansów w sprawie podatków i opłat lokalnych
Pełna charakterystyka opłaty targowej Jedna z najstarszych danin publicznych w Polsce stanowiąca w całości dochód własny gmin. Zobowiązanie z jej tytułu powstaje bez udziału organu podatkowego, w drodze wystąpienia okoliczności faktycznych, z zaistnieniem których przepisy prawa łączą powstanie zobowiązania.
Opłata targowa uznawana jest za uproszczoną formę opodatkowania sprzedaży dokonywanej na targowiskach. Przemawia za tym m.in.: fakt odprowadzania daniny niezależnie od innych opłat za korzystanie z urządzeń targowych; brak zwolnienia sprzedawców od obowiązku podatkowego w zakresie innych zobowiązań publicznoprawnych w przypadku zapłaty opłaty targowej; włączenie z opłaty podmiotów, które są podatnikami podatku od nieruchomości w związku z przedmiotami opodatkowania położonymi na targowiskach. W tym kontekście trudno również mówić o typowo ekwiwalentnym charakterze opłaty targowej.Przedmiotem opłaty targowej jest sprzedaż dokonywana na targowiskach (niezależnie od tego, czy jest to targowisko prowadzone przez gminę, czy osobę prywatną). Podmiotami zobowiązanymi do wniesienia opłaty są osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej.
Za targowiska uważa się wszelkie miejsca, w których prowadzony jest handel, w tym targowiska pod dachem oraz hale używane do targów, aukcji i wystaw. Węższa definicja targowiska, pojawiająca się w orzeczeniach NSA w związku z funkcjonowaniem opłaty targowej, znajdowała się w dekrecie z dnia 2 sierpnia 1951 r. o targach i targowiskach. Ostatecznie jednak dekret został uchylony ustawą z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej. Wyłączenie z opodatkowania i zwolnienia podmiotowe. Opłacie nie podlega sprzedaż dokonywana w budynkach lub ich częściach (we Wrocławiu od 2003 r. dodatkowo uściślono, że opłacie nie podlega działalność handlowa prowadzona przez podmioty przed sklepami lub kioskami o ile jest zgodna z przepisami prawa i asortymentowo pokrywa się z towarami oferowanymi w sklepie). Opłatą nie są objęte podmioty które są podatnikami podatku od nieruchomości w związku z przedmiotami opodatkowania położonymi na targowiskach - w tym przypadku ustawa co prawda wspomina o zwolnieniu jednakże charakter tego zwolnienia świadczy raczej o wyłączeniu z opodatkowania czynności objętych innymi daninami.Podstawa wymiarowa w opłacie targowej nie jest jasno określona w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych. Może nią być rozmiar prowadzonej działalności handlowej, wielkość obiektu służącego do sprzedaży, powierzchnia sprzedaży, liczba punktów sprzedaży, ładowność pojazdu, typ pojazdu itp. W praktyce konkretyzacja podstawy następuje w uchwałach rad gminnych.
Obowiązek podatkowy. Obowiązek podatkowy z tytułu opłaty targowej powstaje z chwilą przystąpienia do wykonywania sprzedaży na targowisku, a przynajmniej z wyjściem z ofertą sprzedaży, polegającą na wystawieniu towaru z oznaczeniem jego ceny.
Stawki w opłacie targowej mają generalnie charakter kwotowy. Ustawa określa jedynie nieprzekraczalną, maksymalną kwotę stawki (w 2004 r. wynosiła ona 579,32 zł dziennie), które samorządowe organa stanowiące nie mogą swoimi uchwałami przekraczać. Ustawowa stawka opłaty targowej ulega corocznie podwyższeniu w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku, w którym stawki ulegają podwyższeniu, w stosunku do analogicznego okresu roku poprzedniego. Podwyższenia dokonuje minister właściwy do spraw finansów publicznych w drodze obwieszczenia w "Monitorze Polskim" (Dz. U. z 2003 r. Nr 51, poz. 804).Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych nakłada na rady gmin obowiązek uchwalenia wysokości stawek opłat obowiązujących na ich terenie. Ustawa nie określa zasad różnicowania stawek przez rady, które tym samym nabywają znaczną swobodę w kształtowaniu stawek opłat targowych na swoim terenie. Stawki różnicowane są w oparciu o kryteria np. położenia punktu sprzedaży, wielkości targowiska, wielkości miejscowości, powierzchni sprzedaży, rodzaju pojazdu, charakteru sprzedaży, przedmiotu sprzedaży itd. Spotykane były również przypadki stosowania stawek o charakterze restrykcyjnym, w miejscach, w których gmina nie chce, aby był dokonywany handel. Taka praktyka spotyka się jednak z negatywnym stanowiskiem orzecznictwa podkreślający fiskalny a nie karny charakter opłaty targowej.
W przypadku nieuchwalenia stawek opłat lokalnych przez radę gminy na kolejny rok podatkowy stosuje się stawki obowiązujące w roku poprzedzającym rok podatkowy.| Limity ustawowe wynikające z art. 19 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych | Stawki uchwalone przez Radę Miasta Wrocławia - uchwała Nr VIII/163/03 | ||
| stawka dzienna | stawka dla producentów płodów rolnych | ||
|
PLACE TARGOWE | |||
| max 575,86 zł dziennie | Sprzedaż z samochodu, platformy, przyczepy samochodowej, autobusu, ciągnika z przyczepą itp. | ||
| z samochodu do 500 kg ładowności | 4 | ||
| z samochodu do 1.500 kg ładowności | 5 | ||
| z samochodu do 4.500 kg | |||
| z samochodu powyżej 4.500 kg,z autobusów, z przyczepy campingowej, | |||
| z ciągnika z przyczepą, z przyczepy posiadającej stałe przyłącze | |||
| Sprzedaż w halach | |||
| do 10 m2 | 3 | 4 | |
| powyżej 10 m2 do 20 m2 | 7 | 10 | |
| powyżej 20 m2 do 50 m2 | 2 | 3 | |
| powyżej 50 m2 | 5 | 8 | |
| Sprzedaż obnośna | |||
| 2 | |||
| Wystawienie do sprzedaży | |||
| autobusu | 25 | ||
| samochodu osobowego, ciągnika rolniczego, przyczepy campingowej, przyczepy do samochodu osobowego, samochodu dostawczego do 3,5 t, motocykla, motoroweru, skutera, | 12 | ||
| samochodu ciężarowego pow. 3,5 t | 20 | ||
| roweru i innych pojazdów jednośladowych | 6 | ||
| części do samochodów i rowerów | 5 | ||
| Sprzedaż z punktu stałego nie spełniającego wymogu podatku od nieruchomości oraz miejsca wyznaczonego: | |||
| sprzedaż przy zajęciu powierzchni do 4 m2 | 4 (dawniej 40 zł) | ||
| powyżej 4 m 2 za każde 2 m2 | 1 | ||
| Sprzedaż okolicznościowa artykułów z okazji świąt(suma stawek ze wszystkich konfekcji) | |||
| choinki cięte, sztuczne, w doniczkach, ryby z basenów | 30 | ||
| gałązki choinkowe | 5 | ||
| kwiaty, wieńce, znicze, świece, grys | 10 | ||
| inne art. świąteczne | 8 | ||
| max 575,86 zł dziennie |
SPRZEDAŻ POZA PLACAMI TARGOWYMI | ||
| sprzedaż poza placami targowymi z miejsc o powierzchni | |||
| do 4 m2 | 10 | ||
| powyżej 4 m2 do 6 m2 | 15 | ||
| powyżej 6 m2 do 10 m2 | 20 | ||
| powyżej 10 m2 | 30 | ||
|
Sprzedaż okolicznościowa artykułów z okazji świąt (suma stawek ze wszystkich konfekcji) | |||
| choinki cięte, choinki sztuczne, | 50 | ||
| choinki w doniczkach | 45 | ||
| gałązki choinkowe | 10 | ||
| kwiaty, wieńce, znicze, świece, grys | 20 | ||
| kartki świąteczne | 12 | ||
| inne art. świąteczne | 15 | ||
|
Odpłatne świadczenie usług | |||
| fotografowanie, odręczne wykonywanie grafik, rysunków, pomiar ciśnienia, wagi itp. | 5 | ||
Stawki obowiązujące we Wrocławiu, uchwalone przez Radę Miasta - do 1996 roku przewidywały podział stawek na dwie grupy: na terenie wyznaczonych targowisk (max. 450 zł przy sprzedaży choinek), poza stałymi targowiskami (gdzie stawka wynosiła max. 150 zł za dzień). Zmiana z 1996 r. polegała na: wprowadzeniu jednolitej stawki 300 zł niezależnie od miejsca sprzedaży i wyszczególnieniu w załączniku do uchwały przypadków stawek ulgowych zróżnicowanych w oparciu o kryteria np. powierzchni, rodzaju pojazdu, charakteru sprzedaży, przedmiotu sprzedaży. Zmiana miała ten praktyczny skutek, że w praktyce wykluczała sprzedaż poza miejscami przeznaczonymi do handlu (co na marginesie zgodne jest z orzecznictwem NSA, podważającym zasadność nakładania opłaty na handel poza targowiskami). W 2003 r. przepis oficjalnie uchylono. W zakresie stawek - we Wrocławiu opłatę targową pobiera się niezależnie od opłat należnych w związku z zajęciem pasa drogowego.
Rada gminy może wprowadzić w drodze uchwały inne - nie przewidziane ustawą - zwolnienia przedmiotowe. Zdaniem autora zwolnienia ustawowe mają charakter wyłączenia z opodatkowania, dotyczą bowiem przypadków "zwolnienia" stanów faktycznych bądź prawnych objętych innymi podatkami.
| dodatkowe zwolnienia wynikające z przepisów art. 19 ust. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych - UCHWAŁA Nr VIII/163/03 RM Wrocławia | |
| brak zwolnień w ścisłym tego słowa rozumieniu | Zwalnia się z opłaty targowej odręczną sprzedaż gazet. |
| Zwalnia się z opłaty targowej działalność handlową na imprezach o charakterze charytatywnym oraz jarmarki promujące kulturę. | |
| Zwalnia się działalność handlową prowadzoną przez podmioty przed sklepami lub kioskami, w których jest prowadzona działalność gospodarcza o ile spełnione są następujące warunki: 1) działalność handlowa prowadzona jest na terenie przyległym do lokalu użytkowego, 2) sprzedaż zgodna z asortymentem oferowanym w lokalu użytkowym, 3) zezwolenia właściciela lub zarządcy terenu. |
Terminy i sposoby płatności opłaty targowej
Zasady ustalania i poboru oraz terminy płatności i wysokość stawek (w ustawowych granicach) opłaty targowej, określa w uchwale rada gminy. Również rada może zarządzić pobór opłaty w drodze inkasa oraz określić inkasentów (osoby fizyczne, prawne, jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej) i wysokość wynagrodzenia za inkaso. Tym samym ustalona wysokość wynagrodzenia inkasenta nie wiąże rady na zawsze.
Organem podatkowym właściwym w sprawach wszystkich podatków i opłat lokalnych jest wójt (burmistrz, prezydent miasta).
Opłata targowa jako dochód gmin w Polsce
Handel targowiskowy w Polsce po okresie najlepszej koniunktury w latach 1994-1996, poczynając od 1997 roku wszedł w gwałtowną fazę schyłkową. Jeszcze w 1997 roku łączne obroty 15 największych targowisk w kraju wyniosły prawie 7,2 mld zł (z możliwą korektą oceny w górę "in plus" o 20-30%). Gdyby w 1997 r. targowiska umieścić na liście największych polskich przedsiębiorstw to lider targowisk, Stadion X-lecia (1,9 mld zł obrotów) uplasowałby się na 29 miejscu. Z kolei targowisko w Tuszynie (1,6 mld zł obrotów) znalazłoby się na 36 pozycji. Największe targowiska w 1996-1997 r. to: Stadion X-lecia, kompleks targowisk: Tuszyn - Głuchów - Rzgów, Białystok, Łęknica, Osinów Dolny, Cedynia, Słubice, Kostrzyn, Przemyśl, Gubin, Zgorzelec, Świnoujście, Cieszyn. W latach 1997 - 1999, jak szacuje Instytut Badań nad Gospodarką Rynkową, obroty 16 największych polskich bazarów wyniosły 14,7 mld zł. Od 2000 r. nie są prowadzone badania dla tej sfery działalności.
Centrum Handlowe na Stadionie Dziesięciolecia w Warszawie zorganizowała jednoosobowa firma Damis, która corocznie odprowadza 11 mln zł opłat targowych i od nieruchomości oraz 6 mln zł do Centralnego Ośrodka Sportu, będącego zarządcą terenów, na których znajduje się Stadion.
Rzgów, oddalony od Łodzi o 12 km, jest przykładem na to, że małe, prymitywne targowisko w ciągu zaledwie 10 lat można przekształcić w dochodowe centrum handlowo-bankowo-rekreacyjne. Targowisko w 1993 r. założył Antoni Ptak i do dzisiaj jest jedynym udziałowcem spółki nim zarządzającej. Do gminnej kasy w Rzgowie spółka odprowadza corocznie prawie 2 mln zł.
Opłaty targowe w z targowiska w Tuszynie oraz wpływy z podatku od nieruchomości zajmowanych przez bazary, na których handluje 7 tys. firm, stanowią 40 proc. wszystkich wpływów gminy Tuszyn (12 mln zł rocznie) i w większości są wykorzystywane na budowę dróg, kanalizacji i wodociągów. Gmina ma własne targowisko z 1000 boksów, którym zarządzają pracownicy urzędu (wydział targowisk).
Największym targowiskiem w Białymstoku zarządza komunalna spółka Lech, której stuprocentowym właścicielem jest gmina Białystok. Z opłat za poddzierżawę terenu, rezerwację stołów i powierzchni targowej Lech zbiera miesięcznie do 300 tys. zł, z tego do gminnej kasy odprowadza 100 tys. zł.
| 2003 | 2002 | 2001 | 2000 | |||||
| % dochodów ogółem | % dochodów ogółem | % dochodów ogółem | % dochodów ogółem | |||||
| wpływy netto z opłaty targowej |
158 978 865 | 0,4 | 158 281 475 | 0,4 | brak danych | |||
| obniżki górnych stawek (% wpływów) | 6 477 624 | 4,1% | 7 184 699 | 4,5% | ||||
| ulgi, zwolnienia, zaniechanie poboru (% wpływów) | 186 103 | 0,12% | 161 170 | 0,10% | ||||
źródło: Sprawozdania z wykonania budżetów gmin za 4 kwartały. Kwoty podatku bez uwzględnianych potrąceń.
Opłata targowa w systemie dochodów gminy Wrocław
2. Za interesujące uznać należy informacje dotyczące wielkości prowizji pobieranej przez inkasentów opłaty targowej (dodam, że opłata targowa pobierana jest niezależnie od innych należności za korzystanie z urządzeń targowych i związanych z handlem organizowanym na targowiskach). Prowizja dla inkasentów wynosi 25-30% wielkości opłaty !
Wykaz inkasentów opłaty targowej we Wrocławiu zawiera załącznik nr 2 do uchwały nr VIII/163/03 RM. Są to: PP-U-H "Ołbin", PP-U-H "Komandor", KKS "Polonia", "Społem" Północ, Dolnośląskie Centrum Spożywcze -"Sad-Piast" - Centrum Kultury "Zamek", "Kupiectwo" spółka z o.o. , "Transbud" , "Cerber" Adam Sekściński - Spółdzielnia Pracy Transportowo-Spedycyjna - prowizja 25 %; Targpiast" - prowizja 30%. Do roku 1996 jako inkasentów opłaty targowej stosowna uchwała RM wskazywała również pracowników Urzędu Miejskiego.3. Zakłada się, iż utrzymywać się będzie tendencja malejąca dochodów uzyskiwanych z tytułu tej opłaty. Wynika to bowiem z ograniczenia działalności targowiskowej na rzecz kubaturowych inwestycji realizowanych przez organizacje kupieckie. Spadek ten będzie rekompensowany rosnącym podatkiem od nieruchomości. Przewiduje się zmianę uchwały nr LXXI/458/93 Rady Miejskiej Wrocławia w sprawie wysokości stawek opłaty targowej na terenie Wrocławia. Zmianie ulegną stawki opłaty targowej poza targowiskami, wprowadza się dwie strefy dla celów opłat targowych.
4. We Wrocławiu działa 18 legalnych targowisk (2003 r.) z których uzyskano łącznie następujące wpływy z tytułu opłat targowych:| plan 2004 | plan 2003 | plan 2002 | plan 2001 | plan 2000 | ||||||
| dochody ogółem (w tym): | 1 732 097 909,6 |
(100%) |
1 511 679 552 | 100% | 1 456 496 237 | 100% | 1 559 022 879 | 100% | 1 466 169 946 | 100% |
| dochody własne (w tym) | 1 309 998 851,6 | 75,63% | 689 308 704 | 45,60% | 662 637 926 | 45,49% | 711 980 980 | 45,67% | 617 103 192 | 42,1% |
| z opłat (w tym) | 24 840 000 plus opłaty należne dla powiatu 11 000 000 zł | 1,43 + 0,64 = 2,07% | 23 240 000 | 1,54% | 25 147 656 | 1,73% | 7 659 000 | 0,49% | 53 205 398 | 3,63% |
|
opłata targowa |
2 000 000 |
0,115% |
2 100 000 | 0,139% | 1 900 000 | 0,130% | 1 900 000 | 0,122% | 2 100 000 | 0,143% |
Lwia część wpływów z targowisk pochodzi z targowiska Na Niskich Łąkach - ok. 700 000 zł rocznie.
Targowiska terenach gminy znajdują się:
u. Komandorska - Pabianicka - od 1995 roku, powierzchnia 4200 m2. Umowa dzierżawy do 31 XII 2003
ul. Krzywoustego - Kiełczowska - od 1992 roku, powierzchnia 5200 m2. Umowa dzierżawy do 30 IV 2004
ul. Legnicka - Niedźwiedzia - od 1995 roku, powierzchnia 3000 m2 + parking. Umowa dzierżawy do 31 XII 2003
ul. Ptasia - od 1996 roku, powierzchnia 1300 m2. Umowa dzierżawy do 31 III 2004
ul. Zielińskiego - od 1995 roku, powierzchnia 8213 m2. Umowa dzierżawy do 31 XII 2004
ul. Żernicka - od 1997 roku, powierzchnia 20825 m2. Umowa dzierżawy do 31 X 2004
ul. Obornicka - od 1998 roku, powierzchnia 107 863 m2. Umowa dzierżawy do 31 XII 2013
ul. Skoczylasa - od 1993 roku, powierzchnia 800 m2. Plac targowy ulegnie likwidacji z chwilą wybudowania hali przy ul. Eluarda, inwestor zapewnia, że będzie to w XII 2003.
Na Niskich Łąkach - targowisko ma zniknąć, stadion ma mieć funkcję sportową - w sierpniu 2003 r. Prezydent miasta wydał decyzję o przejęciu stadionu KS Polonia i przekazania go w zarząd MOSiR-owi Południe - o likwidacji targowiska nie ma już mowy.
6) Opłata targowa
Opłata targowa ma charakter podatku związanego ze
sprzedażą towarów
i usług na targowiskach. Zakłada się, iż
utrzymywać się będzie
tendencja malejąca dochodów uzyskiwanych z tytułu
opłaty targowej.
Wynika to bowiem z ograniczenia działalności targowiskowej na
rzecz
kubaturowych inwestycji, realizowanych przez
organizacje kupieckie.
W 2003 roku Rada Miejska Wrocławia uchwaliła nową uchwałę w
sprawie
określenia zasad ustalania,
poboru oraz terminu płatności i
wysokości stawek opłaty targowej na
terenie Miasta Wrocławia
(Uchwała nr VIII/163/03 RMW, z dnia 24 kwietnia 2003 roku).
W latach następnych kontynuowane będą
działania windykacyjne i
kontrolne, mające na celu uzyskanie poboru
należności z tytułu
opłaty targowej.
Wszelki prawa zastrzeżone. Zabrania się publikowania materiałów bez zgody autora. Copyright©2003 Maciej Borowski.